ΕΠΕΞΗΓΗΣΗ ΔΕΙΚΤΩΝ ΑΠΟΔΟΣΗΣ ΤΙΜΩΝ

Ένας δείκτης απόδοσης τιμών (που ονομάζεται επίσης δείκτης τιμών) είναι ένας τύπος δείκτη χρηματιστηριακής αγοράς που μετρά την απόδοση μιας ομάδας τίτλων με βάση μόνο τις αλλαγές στις τιμές αγοράς τους. Δεν λαμβάνει υπόψη τυχόν πληρωμές μερισμάτων ή άλλες κατανομές εισοδήματος που ενδέχεται να λάβουν οι επενδυτές από την κατοχή αυτών των τίτλων.

Για παράδειγμα, εάν μια μετοχή εντός του δείκτη καταβάλλει τριμηνιαίο μέρισμα, ο δείκτης απόδοσης τιμών δεν θα αντικατοπτρίζει αυτό το εισόδημα. Κατά συνέπεια, η απόδοση που εμφανίζεται από έναν δείκτη απόδοσης τιμών τείνει να είναι χαμηλότερη από αυτήν ενός δείκτη συνολικής απόδοσης, ο οποίος περιλαμβάνει τέτοιες πληρωμές.

Οι δείκτες απόδοσης τιμών χρησιμοποιούνται συνήθως από παγκόσμιους δείκτες αναφοράς μετοχών όπως ο Dow Jones Industrial Average και οι τυπικές εκδόσεις των S&P 500 και FTSE 100. Είναι χρήσιμα για την παρακολούθηση της ανατίμησης ή της υποτίμησης των τίτλων, προσφέροντας μια εκτίμηση των κεφαλαιακών κερδών χωρίς να λαμβάνονται υπόψη τα επανεπενδυμένα μερίσματα.

Πώς Λειτουργούν οι Δείκτες Απόδοσης Τιμών

Αυτοί οι δείκτες υπολογίζονται προσδιορίζοντας μια ομάδα αντιπροσωπευτικών μετοχών, αποδίδοντας ένα βάρος σε κάθε μία (είτε σταθμισμένη ως προς την τιμή, σταθμισμένη ως προς την κεφαλαιοποίηση της αγοράς ή ισοσταθμισμένη) και στη συνέχεια παρακολουθώντας τις συνδυασμένες κινήσεις των τιμών με την πάροδο του χρόνου. Οι αλλαγές στον δείκτη προκύπτουν αποκλειστικά από αλλαγές στις τιμές των τίτλων που τον αποτελούν.

Οφέλη και Περιορισμοί

Οι δείκτες απόδοσης τιμών προσφέρουν μια καθαρή εικόνα του κλίματος της αγοράς και της βασικής ανατίμησης των τιμών, η οποία είναι χρήσιμη για τεχνική ή βραχυπρόθεσμη ανάλυση. Ωστόσο, εξαιρούν σημαντικές πτυχές των συνολικών αποδόσεων των επενδύσεων, ιδιαίτερα για επενδυτές που προσανατολίζονται στο εισόδημα ή μακροπρόθεσμες αξιολογήσεις χαρτοφυλακίων.

Έτσι, οι επενδυτές που αναζητούν μια πλήρη εικόνα της απόδοσης των επενδύσεων συχνά στρέφονται σε δείκτες συνολικής απόδοσης, οι οποίοι περιλαμβάνουν τόσο τις κινήσεις των τιμών όσο και τα επανεπενδυμένα μερίσματα.

Οι δείκτες απόδοσης τιμών εξαιρούν τα μερίσματα και άλλες μορφές εισοδήματος, τα οποία μπορούν να κάνουν σημαντική διαφορά στους υπολογισμούς της απόδοσης των μακροπρόθεσμων επενδύσεων. Η κατανόηση του τι παραλείπεται είναι κρίσιμη για την επιλογή του κατάλληλου δείκτη για ανάλυση ή συγκριτική αξιολόγηση.

Μερίσματα

Η κύρια εξαίρεση σε έναν δείκτη απόδοσης τιμών είναι τα μερίσματα μετρητών. Πρόκειται για πληρωμές που κάνουν οι εταιρείες στους μετόχους, συνήθως από κέρδη. Για τους επενδυτές εισοδήματος ειδικότερα, τα μερίσματα μπορούν να αποτελούν μεγάλο μέρος της συνολικής απόδοσης. Με την πάροδο του χρόνου, ειδικά σε καθιερωμένες αγορές μετοχών, η ανατοκισμός των επανεπενδυμένων μερισμάτων μπορεί να οδηγήσει σε σημαντικά βελτιωμένες αποδόσεις.

Κατανομές Μετοχών

Οι δείκτες απόδοσης τιμών συνήθως δεν προσαρμόζονται ούτε για τα ειδικά μερίσματα, τα μερίσματα μετοχών ή τις κεφαλαιακές επιστροφές. Αυτά μπορούν να μεταβάλουν τις πραγματικές αποδόσεις των επενδυτών ανάλογα με τον τρόπο που αντιμετωπίζονται σε δείκτες συνολικής απόδοσης ή σε μεμονωμένα χαρτοφυλάκια. Για παράδειγμα, εάν μια εταιρεία εκδώσει ένα εφάπαξ ειδικό μέρισμα, η τιμή της μετοχής μπορεί να μειωθεί ανάλογα. Ένας δείκτης απόδοσης τιμών θα κατέγραφε μόνο τη μείωση της τιμής, χωρίς να αντισταθμίζει την αξία αυτής της κατανομής.

Τόκοι από Στοιχεία Σταθερού Εισοδήματος

Σε δείκτες πολλαπλών περιουσιακών στοιχείων (π.χ., ισορροπημένα κεφάλαια ή διαφοροποιημένοι δείκτες αναφοράς), ο δείκτης απόδοσης τιμών αγνοεί επίσης τις πληρωμές τοκομεριδίων ή τα έσοδα από τόκους από ομόλογα ή τίτλους σταθερού εισοδήματος. Αυτό περιορίζει περαιτέρω τη χρησιμότητά του κατά την εξέταση της συνολικής απόδοσης του χαρτοφυλακίου σε όλες τις κατηγορίες περιουσιακών στοιχείων.

Προσαρμογή Πληθωρισμού

Οι δείκτες απόδοσης τιμών δεν κάνουν καμία προσαρμογή για τον πληθωρισμό. Ως εκ τούτου, η αγοραστική δύναμη που αντιπροσωπεύεται από τις τιμές του δείκτη μπορεί να μειωθεί με την πάροδο του χρόνου, διαστρεβλώνοντας τις αντιλήψεις για την πραγματική αύξηση των επενδύσεων. Οι επενδυτές συχνά συμπληρώνουν τους δείκτες απόδοσης τιμών με δεδομένα πληθωρισμού ή εξετάζουν τους δείκτες πραγματικής απόδοσης όταν εξετάζουν τη μακροπρόθεσμη διατήρηση της αξίας.

Επιπτώσεις για τους Επενδυτές

Εξαιρώντας τα στοιχεία εισοδήματος, οι δείκτες απόδοσης τιμών ενδέχεται να υποεκτιμούν τα πραγματικά κέρδη των επενδυτών, ειδικά σε περιβάλλοντα πλούσια σε μερίσματα ή σε περιόδους ισχυρής κατανομής εταιρικών κερδών. Αυτό μπορεί να είναι παραπλανητικό για σκοπούς συγκριτικής αξιολόγησης ή συγκρίσεις απόδοσης, εάν δεν ενσωματωθεί σωστά στο πλαίσιο.

Για να κατανοήσετε πλήρως έναν δείκτη απόδοσης τιμών, είναι απαραίτητο να τον συγκρίνετε με τον αντίστοιχο του: τον δείκτη συνολικής απόδοσης. Η βασική διάκριση έγκειται στην αντιμετώπιση των διανομών.

Δείκτες Συνολικής Απόδοσης

Ένας δείκτης συνολικής απόδοσης υποθέτει ότι τα μερίσματα που λαμβάνονται επανεπενδύονται αμέσως στον δείκτη. Αυτή η επανεπένδυση εισάγει ένα φαινόμενο ανατοκισμού, το οποίο συνήθως έχει ως αποτέλεσμα ο δείκτης συνολικής απόδοσης να ξεπερνά τον δείκτη απόδοσης τιμών σε παρατεταμένες περιόδους.

Για παράδειγμα, μεταξύ 1990 και 2020, ο δείκτης απόδοσης τιμών S&P 500 αυξήθηκε κατά περίπου 800%, ενώ η παραλλαγή συνολικής απόδοσής του αυξήθηκε πάνω από 1.600%. Η διαφορά οφείλεται στο σωρευτικό αποτέλεσμα των επανεπενδυμένων μερισμάτων. Η σύνθετη αύξηση του εισοδήματος παίζει σημαντικό ρόλο στη συσσώρευση πλούτου, κάτι που απουσιάζει από την άποψη του δείκτη απόδοσης τιμών.

Πότε να χρησιμοποιείτε κάθε δείκτη

• Δείκτης Απόδοσης Τιμών: Χρησιμοποιείται καλύτερα όταν ενδιαφέρεστε μόνο για κεφαλαιακά κέρδη ή για σύγκριση της ορμής των τιμών.
• Δείκτης Συνολικής Απόδοσης: Κατάλληλος για την αξιολόγηση της συνολικής απόδοσης των επενδύσεων, ειδικά σε μακροπρόθεσμα σενάρια ή σενάρια συνταξιοδοτικού σχεδιασμού.

Αναλυτικές Σκέψεις

Η χρήση μόνο ενός δείκτη απόδοσης τιμών μπορεί να οδηγήσει τους αναλυτές ή τους επενδυτές να υποτιμήσουν τις μετοχές που παράγουν μερίσματα ή να υποτιμήσουν την αξία των μακροπρόθεσμων επενδύσεων σε δείκτες. Οι οικονομικοί σύμβουλοι συνήθως προτιμούν δείκτες συνολικής απόδοσης για την αξιολόγηση της απόδοσης των χαρτοφυλακίων που επενδύονται σε αμοιβαία κεφάλαια ή ETF, καθώς αυτές οι αποδόσεις αντικατοπτρίζουν καλύτερα τις σύνθετες επιπτώσεις της ιδιοκτησίας με την πάροδο του χρόνου.

Συμπέρασμα

Συνοψίζοντας, ενώ οι δείκτες απόδοσης τιμών προσφέρουν χρήσιμες πληροφορίες για τις κινήσεις των τιμών και το κλίμα της αγοράς, παρέχουν μια ατελή εικόνα για την αξιολόγηση της συνολικής παραγωγής πλούτου. Για μια ολοκληρωμένη κατανόηση των επενδυτικών αποδόσεων, ιδίως σε μεγαλύτερα χρονικά πλαίσια ή σε στρατηγικές που εστιάζουν στο εισόδημα, οι δείκτες συνολικής απόδοσης είναι το καταλληλότερο σημείο αναφοράς.

Οι επενδυτές και οι αναλυτές θα πρέπει να επιλέξουν προσεκτικά τον τύπο του δείκτη που ευθυγραμμίζεται με τους επενδυτικούς τους στόχους, το χρονικό πλαίσιο και την εστίασή τους — κατανοώντας με σαφήνεια τι αποκαλύπτει κάθε δείκτης και τι παραλείπει.