ΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΚΑΘΟΡΙΖΕΙ ΤΙΣ ΤΙΜΕΣ ΤΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ ΠΡΟΑΙΡΕΣΗΣ;

Κατανόηση των Στοιχείων Τιμολόγησης Δικαιωμάτων Προαίρεσης

Τα δικαιώματα προαίρεσης είναι εξελιγμένα χρηματοοικονομικά μέσα, που προσφέρουν στους επενδυτές και τους επενδυτές τη δυνατότητα να κάνουν εικασίες, να αντισταθμίζουν ή να διαχειρίζονται τον κίνδυνο. Για να πλοηγηθείτε σωστά στην αγορά δικαιωμάτων προαίρεσης, είναι σημαντικό να κατανοήσετε τι καθορίζει τις τιμές των δικαιωμάτων προαίρεσης. Η αξία ενός δικαιώματος προαίρεσης δεν είναι αυθαίρετη. Αντίθετα, καθορίζεται από διάφορα αλληλένδετα στοιχεία που επηρεάζουν το ασφάλιστρό του.

Αυτά τα στοιχεία εμπίπτουν σε μεγάλο βαθμό σε δύο κατηγορίες: την εγγενή αξία και την εξωγενή αξία. Η εγγενής αξία αντιπροσωπεύει τη διαφορά μεταξύ της τιμής άσκησης και της αγοραίας τιμής του υποκείμενου περιουσιακού στοιχείου, και ισχύει μόνο εάν το δικαίωμα προαίρεσης είναι στην τιμή. Η εξωτερική αξία, γνωστή και ως χρονική αξία, περιλαμβάνει όλους τους άλλους παράγοντες που επηρεάζουν την τιμολόγηση των δικαιωμάτων προαίρεσης, συμπεριλαμβανομένου του χρόνου έως τη λήξη, της σιωπηρής μεταβλητότητας, των επιτοκίων και των αναμενόμενων μερισμάτων.

Σε αυτόν τον οδηγό, εμβαθύνουμε στις πέντε κεντρικές δυναμικές που επηρεάζουν τις τιμές των δικαιωμάτων προαίρεσης:

• Υποκείμενη τιμή περιουσιακού στοιχείου
• Σιωπηρή μεταβλητότητα
• Χρόνος έως τη λήξη
• Επιτόκια
• Αναμενόμενα μερίσματα

Κάθε ένας από αυτούς τους παράγοντες παίζει ξεχωριστό ρόλο στον προσδιορισμό των ασφαλίστρων τόσο των δικαιωμάτων προαίρεσης αγοράς όσο και των δικαιωμάτων πώλησης. Κατανοώντας αυτά τα στοιχεία, οι επενδυτές μπορούν να λαμβάνουν πιο ενημερωμένες αποφάσεις και να υιοθετούν στρατηγικές με μεγαλύτερη ακρίβεια.

Ο Ρόλος του Υποκείμενου Περιουσιακού Στοιχείου

Το θεμέλιο κάθε δικαιώματος προαίρεσης είναι το υποκείμενο περιουσιακό του στοιχείο. Η τιμή του υποκείμενου τίτλου —είτε πρόκειται για μετοχή, δείκτη, εμπόρευμα ή νόμισμα— είναι ο πιο άμεσος και παρατηρήσιμος παράγοντας που επηρεάζει την αξία ενός δικαιώματος προαίρεσης.

Για τα δικαιοδοσία αγοράς, η αξία του δικαιώματος προαίρεσης τείνει να αυξάνεται καθώς η τιμή του υποκείμενου περιουσιακού στοιχείου αυξάνεται, καθώς ο αγοραστής αποκτά το δικαίωμα να αγοράσει το περιουσιακό στοιχείο σε μια προκαθορισμένη τιμή άσκησης, η οποία καθίσταται πιο συμφέρουσα.

Αντίθετα, τα δικαιοδοσία πώλησης επωφελούνται από μια μειούμενη υποκείμενη τιμή. Μια χαμηλότερη τιμή περιουσιακού στοιχείου αυξάνει την εγγενή αξία του δικαιώματος πώλησης (put), καθώς ο κάτοχος αποκτά το δικαίωμα να πουλήσει το περιουσιακό στοιχείο σε υψηλότερη σταθερή τιμή άσκησης.

Βασικά συμπεράσματα σχετικά με τη σχέση με το υποκείμενο περιουσιακό στοιχείο:

• Τα δικαιώματα προαίρεσης είναι παράγωγα—αντλούν την αξία τους απευθείας από την τιμή του υποκείμενου περιουσιακού στοιχείου.
• Οποιαδήποτε διακύμανση στο υποκείμενο περιουσιακό στοιχείο επηρεάζει άμεσα την εγγενή αξία ενός δικαιώματος προαίρεσης με δυνατότητα αγοράς (in-the-money option).
• Ακόμα και για τα δικαιώματα προαίρεσης χωρίς δυνατότητα αγοράς (out-of-the-money options), οι αλλαγές στην υποκείμενη τιμή επηρεάζουν την πιθανότητα λήξης του δικαιώματος πώλησης με δυνατότητα αγοράς (in-the-money option), μεταβάλλοντας έτσι το ασφάλιστρο του δικαιώματος προαίρεσης.

Η ευαισθησία της τιμής ενός δικαιώματος προαίρεσης στις αλλαγές στο υποκείμενο περιουσιακό στοιχείο μετριέται με δέλτα. Για παράδειγμα, ένα δέλτα 0,5 υποδηλώνει ότι για κάθε κίνηση 1 £ στο υποκείμενο περιουσιακό στοιχείο, η τιμή του δικαιώματος προαίρεσης θεωρητικά θα κινηθεί κατά 0,50 £.

Ενώ το υποκείμενο περιουσιακό στοιχείο είναι το πιο διαισθητικό στοιχείο, η αλληλεπίδρασή του με τον χρόνο, τη μεταβλητότητα και άλλες μεταβλητές περιπλέκει την τιμολόγηση των δικαιωμάτων προαίρεσης. Ωστόσο, η παρακολούθηση της τιμής του υποκείμενου δικαιώματος προαίρεσης θα πρέπει πάντα να είναι ένα πρώτο βήμα για την κατανόηση της κίνησης ενός δικαιώματος προαίρεσης.

Επιπλέον, λάβετε υπόψη ότι σε αγορές με υψηλή μεταβλητότητα, μια απότομη αύξηση της κίνησης του υποκείμενου δικαιώματος θα μπορούσε έμμεσα να αλλάξει τα επίπεδα σιωπηρής μεταβλητότητας, προσθέτοντας ένα δεύτερο επίπεδο πολυπλοκότητας στον τρόπο τιμολόγησης των δικαιωμάτων προαίρεσης.

Υπονοούμενη Μεταβλητότητα, Χρόνος και Επιτόκια

Πέρα από την υποκείμενη τιμή, τρία κεντρικά στοιχεία - η υπονοούμενη μεταβλητότητα (IV), ο χρόνος έως τη λήξη και τα επιτόκια - διαμορφώνουν σημαντικά τις τιμές των δικαιωμάτων προαίρεσης. Αυτά επηρεάζουν αυτό που είναι γνωστό ως εξωτερική αξία του δικαιώματος προαίρεσης.

Υπονοούμενη Μεταβλητότητα (IV)

Η υπονοούμενη μεταβλητότητα αντανακλά την προσδοκία της αγοράς για μελλοντική μεταβλητότητα στην τιμή του υποκείμενου περιουσιακού στοιχείου. Αντιπροσωπεύει την ετήσια προβλεπόμενη ποσοστιαία μεταβολή της τιμής και προκύπτει από την τιμή αγοράς των δικαιωμάτων προαίρεσης χρησιμοποιώντας μοντέλα όπως το Black-Scholes ή διωνυμικά μοντέλα τιμολόγησης.

Η υψηλότερη υπονοούμενη μεταβλητότητα οδηγεί σε πιο ακριβές δικαιώματα προαίρεσης, επειδή η μεγαλύτερη μεταβλητότητα αυξάνει την πιθανότητα λήξης του δικαιώματος προαίρεσης σε χρήμα. Οι επενδυτές δικαιωμάτων προαίρεσης παρακολουθούν στενά το IV, ιδιαίτερα κατά τις ανακοινώσεις κερδών ή γεωπολιτικών γεγονότων, όταν η αναμενόμενη μεταβλητότητα αυξάνεται.

• Το IV δεν είναι ιστορικό. Προβλέπει μελλοντικές πιθανές διακυμάνσεις των τιμών.
• Μια αλλαγή στο IV μπορεί να επηρεάσει σημαντικά την αξία ενός δικαιώματος προαίρεσης, ειδικά για συμβόλαια με τιμή αγοράς (at-the-money).
• Η ασυμμετρία της μεταβλητότητας και η δομή της διάρκειας επηρεάζουν τον τρόπο με τον οποίο το IV κατανέμεται σε διαφορετικές περιόδους εξάσκησης και λήξης.

Χρόνος έως τη λήξη

Ο χρόνος παίζει κρίσιμο ρόλο στην αποτίμηση του δικαιώματος προαίρεσης. Με όλα τα άλλα ίδια, όσο περισσότερο χρόνο έχει ένα δικαίωμα προαίρεσης μέχρι τη λήξη, τόσο μεγαλύτερη είναι η αξία του. Αυτό συμβαίνει επειδή μια μεγαλύτερη διάρκεια προσφέρει περισσότερες ευκαιρίες για την υποκείμενη τιμή να κινηθεί υπέρ του κατόχου.

Αυτή η τιμή που βασίζεται στον χρόνο, που ονομάζεται θήτα, διαβρώνεται καθώς πλησιάζει η λήξη. Γνωστή ως χρονική φθορά, η ένταση του θήτα αυξάνεται κατά τη διάρκεια των τελευταίων 30 ημερών της διάρκειας ζωής του δικαιώματος προαίρεσης, επιταχύνοντας την πτώση της αξίας για τα δικαιώματα προαίρεσης που παραμένουν εκτός χρήματος.

Ενώ η χρονική φθορά βλάπτει τους κατόχους δικαιωμάτων προαίρεσης, ωφελεί τους πωλητές που λαμβάνουν ασφάλιστρα και κέρδος εάν τα δικαιώματα προαίρεσης λήξουν άχρηστα.

Επιτόκια

Τα επιτόκια, ιδιαίτερα το επιτόκιο χωρίς κίνδυνο (π.χ., η απόδοση των κρατικών ομολόγων), μπορεί να έχουν μια ανεπαίσθητη αλλά συστηματική επίδραση στις τιμές των δικαιωμάτων προαίρεσης. Μια αύξηση των επιτοκίων γενικά αυξάνει τα ασφάλιστρα αγοράς και μειώνει τα ασφάλιστρα πώλησης.

Αυτό οφείλεται κυρίως στην έννοια του κόστους ευκαιρίας. Με υψηλότερο επιτόκιο, η κατοχή μετρητών γίνεται πιο ελκυστική, αυξάνοντας τις αξίες αγοράς. Επίσης, καθώς τα δικαιώματα προαίρεσης αγοράς αναβάλλουν την πληρωμή για το υποκείμενο περιουσιακό στοιχείο, τα αυξανόμενα επιτόκια αυξάνουν τη θεωρητική τους αξία.

• Τα υψηλά επιτόκια αυξάνουν την αξία των δικαιωμάτων προαίρεσης αγοράς λόγω των οφελών αναβολής πληρωμής.
• Τα δικαιώματα προαίρεσης πώλησης μειώνονται ελαφρώς σε αξία επειδή η δέσμευση σε μια μελλοντική τιμή πώλησης καθίσταται λιγότερο συμφέρουσα.
• Ο αντίκτυπος των επιτοκίων είναι πιο έντονος για δικαιώματα προαίρεσης μεγαλύτερης διάρκειας, όπως τα LEAPS (Μακροπρόθεσμα Κινητά Μετοχικά Κινητά).

Ενώ τα επιτόκια ενδέχεται να μην παρουσιάζουν συχνές διακυμάνσεις βραχυπρόθεσμα, παραμένουν ενσωματωμένα στα περισσότερα μοντέλα τιμολόγησης, εξασφαλίζοντας θεωρητική ακρίβεια στην αποτίμηση.